Feedback kost geen tijd

'Maar, ik heb elke week meer dan 200 studenten, die kan ik toch niet allemaal feedback geven.'

 

Onlangs sprak ik met docenten Nederlands van de Saxion-hogeschool in Enschede. Een docent zei dat studenten pas beter leren schrijven als ze ook feedback krijgen op hun tekst. 'Maar,' verzuchtte een docent, 'ik heb elke week meer dan 200 studenten, ik heb 15 groepen van 15 studenten, die kan ik toch niet allemaal feedback geven? Dan moet ik elke week 225 teksten voorzien van commentaar.'

 

Dat kan wel. In dit artikel deel ik een methode met je om feedback zo te organiseren dat je meer tijd overhoudt. 

 

Laat de studenten het aantal teksten reduceren en geef ze invloed. Dat doe je bijvoorbeeld als volgt. Als studenten een stageverslag hebben geschreven, of een scriptie, of een werkstuk, vraag dan de studenten om in clubjes van 5 te bepalen welke tekst ze het beste vinden. Dan blijven er per groep 3 teksten over. Vraag dan alle 15 studenten om deze 3 teksten te lezen. Laat ze dan stemmen. Iedere student brengt een stem uit op de tekst die in zijn ogen het beste is. Dan heb je per groep nog maar 1 tekst over. Je hebt het aantal van 225 teksten teruggebracht tot 15. Dat is een reductie van meer dan 90 procent.

 

Ga nu niet als een zuurpruim in elke tekst aangeven wat er allemaal niet deugt. Vermijd de neiging om congruentiefouten, overmatige tangsconstructies, lege woorden en spelfouten aan te strepen. Bereid je gedegen voor en onderzoek wat er goed is aan de uitgekozen teksten!

 

Maak feedback productief. Vraag de studenten wat ze goed vinden aan de tekst die ze uiteindelijk zelf hebben voorgedragen. Probeer zo veel mogelijk nabootsbare technieken en kwaliteiten naar boven te halen. Sluit vervolgens op de bevindingen van de studenten aan met je eigen analyse. Toon de kwaliteit van de tekst.

 

Het gevolg? Als je nog nooit op deze manier hebt gewerkt, dan heb je er geen benul van hoeveel werk je dit direct en op de lange termijn scheelt. Ik leg het uit. Ten eerste kun je gewoon goed luisteren. Hoe bespreken de studenten de tekst? Wat vertellen ze niet? Staat de tekst bol van de taalfouten, maar is er niemand die hier een opmerking over maakt, dan weet je dat dit een thema kan zijn. Wordt in de tekst op prachtige wijze gebruik gemaakt van beeldspraak, maar zien studenten die over het hoofd, dan weet je wat je te doen staat. Zien de studenten niet hoe helder de informatie gestructureerd is, dan heb je een missie. 

 

Ten tweede wordt het voor studenten aantrekkelijker om hun werk goed te doen. Eigenlijk werkt dat heel simpel. De student die zijn werk goed doet, wordt daarvoor openlijk beloond. Hij krijgt aandacht, zijn werk wordt besproken en als voorbeeld getoond. Ik garandeer je, studenten hebben dit in een mum van tijd door. Ze willen aandacht en gaan hun best doen om betere teksten te schrijven.

 

Vergelijk dat eens met het systeem dat veel docenten nu hanteren. Ze zetten in de tekst allemaal codes die staan voor fouten. De student die zijn werk goed heeft gedaan, wordt beloond met... niets. De student die er niks van bakt krijgt een tekst vol symbolen. Die moet dan ook nog eens in een boek uitzoeken waar al die symbolen voor staan. Lekker motiverend. Not. Stel je eens voor dat je dat in een huwelijk zo zou doen. Je geeft je echtgenote alleen aandacht als ze iets fout doet en dan ook nog in de vorm van een code. L3 (je hebt een sms-bericht niet afgesloten met 'liefs'). 

 

Wil je meer weten over dit soort effectieve feedbacksystemen? Schrijf je dan nu in voor de Basistraining Didactische Bekwaamheden

 

Duur: 3 dagen

Data: 15 januari, 29 januari en 19 februari 2014 

Locatie: Bussum

Investering: € 645,- (exc. btw) 

Inschrijven doe je direct met het inschrijfformulier, maar je kunt ook bellen met 035-7370236.